Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Przypominamy

15-03-2016

Okres wypowiedzenia umów terminowych w okresie przejściowym

Od 22 lutego 2016 r. obowiązują nowe zasady zatrudnienia na podstawie umów terminowych. Jedną ze zmian jest zrównanie okresów wypowiedzenia umów terminowych z okresami wypowiedzenia umów bezterminowych. Należy przy tym pamiętać o stosowaniu przepisów przejściowych.

Do 22 lutego br. wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony było możliwe wyłącznie jeżeli strony zawarły umowę na czas określony przekraczający 6 miesięcy oraz o ile przewidziały możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy na czas określony za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Ponadto każda ze stron mogła rozwiązać umowę o pracę na czas określony za dwutygodniowym wypowiedzeniem w przypadku ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, a także w ramach grupowego lub indywidualnego zwolnienia w trybie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (tzw. Ustawa o zwolnieniach grupowych).

Z dniem 22 lutego br. nastąpiło zrównanie okresu wypowiedzenia umów terminowych z okresami wypowiedzenia umów bezterminowych. Okres wypowiedzenia umowy na czas określony uzależniony więc został od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:

- 2 tygodnie, jeżeli okres zatrudnienia jest krótszy niż 6 miesięcy,
- 1 miesiąc, jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 6 miesięcy,
- 3 miesiące, jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 3 lata.

Wskazane powyżej okresy obowiązują także w przypadku wypowiedzenia umowy na czas określony zawartej w celu zastępstwa nieobecnego pracownika, ponieważ jednoznacznie wskazano, iż taka umowa stanowi szczególny rodzaj umowy na czas określony.

W związku z wprowadzeniem nowych przepisów, należy pamiętać o stosowaniu przepisów przejściowych. W tym przypadku zastosowanie znajdują przepisy art. 14 ust. 1-3 oraz art. 16 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1220), zwanej dalej „ustawą nowelizującą”.

Zgodnie z art. 14 ust.1. ustawy nowelizującej, jeśli umowa o pracę na czas określony została wypowiedziana przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, to należało zastosować przepisy dotychczasowe.

Art. 14 ust. 2 dotyczy dopuszczalności wypowiedzenia umów na czas określony do 6 miesięcy oraz umów zawartych na dłużej niż 6 miesięcy, w których nie zawarto klauzuli wypowiedzenia – zgodnie ze wskazanym przepisem przejściowym w zakresie dopuszczalności wypowiedzenia tych umów stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli nie można wypowiedzieć takich umów i obowiązują one przez okres, na jaki zostały zawarte – ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi, chyba że strony rozwiążą taką umowę na mocy porozumienia stron. W efekcie umowa trwająca w życie w dniu wejścia przepisów, w której nie przewidziano możliwości wypowiedzenia, a której okres obowiązywania przekracza 33 miesiące od dnia 22 lutego br. – przekształci się po upływie tego okresu w umowę na czas nieokreślony od dnia następnego po upływie tych 33 miesięcy.

Art. 14 ust. 3 ustawy nowelizującej dotyczy umów na czas określony trwających w dniu wejścia w życie nowelizacji, zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których przewidziano możliwość ich rozwiązania za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia i stanowi, że przy ich wypowiadaniu stosuje się okresy wypowiedzenia wskazane w art. 36 KP, tj. uzależnione od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy, czyli takie które obowiązują przy umowach bezterminowych. Jednakże w przypadku tych umów zastosowanie znajduje również przepis art. 16 ustawy nowelizującej, zgodnie z którym ustalając okres wypowiedzenia umów na czas określony trwających w dniu wejścia w życie nowelizacji, które będą wypowiadane począwszy od tego dnia, tj. 22 lutego 2016 r., nie uwzględnia się w okresie zatrudnienia u danego pracodawcy okresów zatrudnienia przypadających przed 22 lutego 2016 r. Oznacza to, że w odniesieniu do tych umów, dla okresu zatrudnienia/stażu pracy od którego uzależniona jest długość okresu wypowiedzenia, licznik wystartował 22 lutego 2016 r., czyli nie uwzględnia się poprzednich okresów zatrudnienia, tylko okres zatrudnienia liczy się dopiero od tego dnia. W efekcie okres wypowiedzenia dla pracowników zatrudnionych w dniu wejścia w życie nowelizacji na umowach terminowych z klauzulą wypowiedzenia wynosi przez pierwsze 6 miesięcy (tj. do 21 sierpnia 2016 r.) dwa tygodnie, po przepracowaniu 6 miesięcy będzie to miesiąc, a po przepracowaniu 3 lat okres wypowiedzenia będzie dla nich wynosił 3 miesiące. Art. 16 ustawy nowelizującej dotyczy jednak wyłącznie umów, które zostały zawarte przed wejściem w życie powyższej nowelizacji i trwały w dniu 22 lutego 2016 r. czyli w przeciwnej sytuacji, tj. ustalając okres wypowiedzenia umów na czas określony, które zostały zawarte począwszy od dnia 22 lutego 2016 r., należy również uwzględniać okresy zatrudnienia u danego pracodawcy przypadające przed tym dniem.


Podstawa prawna:
Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502)
Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., Poz. 1220)