Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Rząd opracowuje zmiany w zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

18-01-2017

Rada Ministrów prowadzi prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta przewiduje zmiany do:

  • Ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 360),
  • Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645, z późn. zm.),
  • Ustawy z dnia 24 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666),
  • Ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1713 i 1948),
  • Ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963, z późn. zm.)
  • Ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 640, z późn. zm.).

W nowelizacji proponuje się szereg zmian dot. zatrudniania pracowników tymczasowych, ale najistotniejsze wydaje się zmiana dotycząca uszczegółowienia przepisu dotyczącego maksymalnego okresu wykonywania pracy tymczasowej, tj. art. 20 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Nowela przewiduje, że pracownik tymczasowy nie będzie mógł wykonywać pracy na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika przez okres dłuższy niż 18 miesięcy w okresie kolejnych 36 miesięcy. Proponowana regulacja jednoznacznie określi, iż agencja pracy tymczasowej może skierować pracownika tymczasowego do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Jednocześnie pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego również przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Oznacza to, że pracodawca użytkownik, bez względu na to, czy pracownik tymczasowy będzie kierowany do wykonywania pracy tymczasowej z jednej czy z kilku APT, nie będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego ponad limity wykonywania pracy tymczasowej określone w art. 20 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Wskazane limity wykonywania pracy tymczasowej miałyby dotyczyć także wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umów prawa cywilnego - limit 18 miesięcy będzie dotyczył świadczenia pracy tymczasowej w okresie 36 kolejnych miesięcy na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego.

Zdaniem autorów projektu powyższe zmiany powinny zapobiec obchodzeniu dopuszczalnych limitów czasowych wykonywania pracy tymczasowej w sytuacjach korzystania z takiej pracy naprzemiennie na podstawie umowy o pracę, a następnie na podstawie umowy prawa cywilnego.

Jednocześnie proponuje się, aby limity wykonywania pracy tymczasowej nie miały zastosowania w przypadku przedłużenia umowy o pracę zawartej w celu wykonywania pracy tymczasowej - do dnia porodu, jeżeli miałaby się ona rozwiązać po upływie 3 miesiąca ciąży.

Ponadto proponuje się także m.in.:

- wprowadzenie zakazu powierzania pracownikom tymczasowym pracy wymagającej uzbrojenia w broń lub przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej (zmiana do art. 8 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych);

- zobowiązanie APT do podawania w świadectwie pracy pracownika tymczasowego danych identyfikujących wszystkich pracodawców użytkowników, na rzecz których ten pracownik wykonywał pracę tymczasową oraz okresy wykonywania tej pracy. Ma to umożliwić APT ustalenie pracodawców użytkowników i okresów pracy u nich. APT miałaby mieć prawo do ustalenia dotychczasowego łącznego okresu wykonywania pracy przez osobę ubiegającą się o pracę tymczasową u takiego pracodawcy użytkownika na podstawie zarówno umowy o pracę, jak i umowy prawa cywilnego. W przypadku umów cywilnoprawnych służyć temu mają pisemne oświadczenia osoby ubiegającej się o wykonywanie pracy tymczasowej o okresach wykonywania takiej pracy na podstawie umowy prawa cywilnego u danego pracodawcy użytkownika lub na podstawie przedkładanych przez nią zaświadczeń dotyczących takich okresów wykonywania pracy tymczasowej wydawanych przez agencje pracy tymczasowej. APT byłaby zobowiązana do wydawania takich zaświadczeń;

- uszczegółowienie przepisu art. 8 ust. 3 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych – proponuje się zastąpić pojęcie „stanowisko pracy” określeniem „rodzaj pracy” – chodzi o dookreślenie zakazu powierzania pracy pracownikowi stałemu pracodawcy użytkownika po rozwiązaniu z takim pracownikiem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej poprzez odniesienie się do rodzaju wykonywanej pracy przez takiego pracownika. Autorzy podkreślają, że sama zmiana stanowiska pracy nie musi w praktyce oznaczać zmiany rodzaju pracy powierzanej pracownikowi tymczasowemu, a istotą ograniczenia zawartego w art. 8 ust 3 ustawy powinien być właśnie zakaz powierzania pracownikowi tymczasowemu tego samego rodzaju pracy, jaką wykonywał wcześniej zwolniony pracownik u pracodawcy użytkownika. Zakaz ten miałby zostać także uzupełniony o ograniczenia o charakterze terytorialnym – praca tymczasowa nie mogłaby być wykonywana w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej gminie, w której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której był zatrudniony zwolniony pracownik;

- zobowiązanie APT do przekazania pracownikowi tymczasowemu, w formie papierowej lub elektronicznej w ciągu 7 dni od zawarcia umowy, informacji umożliwiających nawiązanie bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami APT – informacje tj.: adres miejsca kontaktu, numer telefonu, adres poczty elektronicznej, określenie dni i przedziału godzinowego, w którym taki kontakt byłby możliwy;

- wprowadzenie nowych reguł odpowiedzialności wykroczeniowej zarówno APT jak i pracodawcy użytkownika (lub osób działających w ich imieniu).

Nowelizacja przewiduje ponadto zmianę w kodeksie pracy dotyczącą problemu, niejako luki prawnej, która powstała po wprowadzeniu w dniu 22 lutego 2016 r. zmian w zakresie umów na czas określony, w odniesieniu do pracownic w ciąży, których umowy na czas określony przedłużyłyby się do dnia porodu a w efekcie staż pracy takich pracownic przekroczyłby limit 33 miesięcy zatrudnienia na podstawie umów terminowych. Projektodawcy proponują, aby w przypadku przedłużenia umowy o pracę do dnia porodu nie stosować limitów zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony, wskazanych w art. 25(1) § 1 Kodeksu pracy, a także konstrukcji przekształcania umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony, wskazanej w art. 25(1) § 3 Kodeksu pracy. Proponowana zmiana jest zgodna z dotychczasową interpretacją doktryny w tym zakresie. Analogiczną regulację zaproponowano w odniesieniu do pracowników tymczasowych.

Autorzy projektu wskazują, że głównym celem proponowanych zmian jest podniesienie standardów pracy tymczasowej, warunków zatrudnienia pracowników tymczasowych i bezpieczeństwa prawnego pracodawców użytkowników korzystających z usług agencji pracy tymczasowej.

Większość zmian proponowanych ustawą o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw miałaby zacząć obowiązywać od 1 czerwca 2017 r.

 

Załącznik: Projekt ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw ( z dnia 10 stycznia 2017 r.)

 

Autor: Hanna Gałęzowska