Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Wybrane orzecznictwo

30-03-2016

Ponowne zwolnienie w krótkim czasie po prawomocnym przywróceniu do pracy

Sn wskazuje, że kolejne wypowiedzenie złożone w krótkim okresie po zgłoszeniu przez pracownicę gotowości do pracy, można uznać za pozorowanie przez pracodawcę wykonywania prawomocnego wyroku o przywróceniu do pracy.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I PK 342/14

Teza
I. Brak wskazania weryfikowalnych, konkretnych wyników zastosowanych kryteriów wyboru pracownicy do kolejnego zwolnienia jej z pracy, które nastąpiło w krótkim okresie po prawomocnym przywróceniu jej do pracy „na poprzednich warunkach", powinien wywoływać wątpliwości co do fikcyjnego zamiaru pracodawcy wykonania prawomocnego wyroku sądowego.

II. Zastosowane kryteria wypowiedzenia nie są objęte obowiązkową treścią wypowiedzenia.

W powyższej sprawie pracownica domagała się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach. W oświadczeniu o wypowiedzeniu pracodawca powołał się na likwidację stanowiska pracy, jednakże zdaniem powódki oświadczenie to było niezasadne i kwestionowała prawdziwość wskazanej przyczyny. Sąd przyznał rację pracownicy i przywrócił ją do pracy. Po uprawomocnieniu się orzeczenia pracownica zgłosiła pracodawcy swój powrót do pracy. Gdy stawiła się u pracodawcy, ten skierował ją na szkolenie, a następnie oddelegował ją do domu, w celu odbycia kolejnych szkoleń w systemie e-learningu. Po krótkim czasie pracodawca wypowiedział pracownicy umowę o pracę z powodu zmiany struktury organizacyjnej i likwidację jej stanowiska pracy. Dodatkowo pracodawca ustnie poinformował pracownicę, że dobierając do osoby do zwolnienia kierował się stażem pracy, rankingami zespołowymi, przyznanymi nagrodami, aktualnym potencjałem i dotychczasowym doświadczeniem, co spowodowało, że ostatecznie do zwolnienia wytypował powódkę.

Pracownica odwołała się również od tego wypowiedzenia i w I instancji sąd uwzględnił jej powództwo, przywracając ją do pracy. Sąd ten uznał, że pracodawca wziął pod uwagę zbyt odległe, przez co nieaktualne kryteria doboru pracowników do zwolnienia. Ponadto stwierdził, że wypowiadając umowę, pracodawca w rzeczywistości zmierzał do obejścia wyroku przywracającego tę osobę do pracy. W takich sprawach nie można pomijać faktu, że pracownica w związku z trwającym postępowaniem sądowym przez dłuższy czas nie świadczyła pracy, w związku z tym nie można było porównać osiąganych przez nią wyników, z wynikami innych pracowników typowanych do zwolnienia.

Odmiennego zdania był Sąd II instancji, który oddalił powództwo, gdyż uznał, że pracodawca właściwie ustalił krąg pracowników do zwolnienia i uznał, że powódka była gorszym pracownikiem niż pozostali brani pod uwagę do zwolnienia, a pracodawca nie musiał nawiązywać do zastosowanego kryterium doboru do zwolnienia, gdyż nie są to obowiązkowe elementy treści oświadczenia o wypowiedzeniu. W efekcie powódka złożyła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy nie podzielił zdania Sądu II instancji i uchylił go, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. SN powołał się na utrwalony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym w oświadczeniu o wypowiedzeniu Umowy o pracę pracodawca powinien konkretnie określić, które z kryteriów doboru do zwolnienia miały decydujący wpływ na jego zwolnienie i dlaczego. Ponadto SN podkreślił, że kolejne wypowiedzenie złożone zaledwie miesiąc po zgłoszeniu przez pracownicę gotowości do pracy, stanowi pozorowanie przez pracodawcę wykonywania prawomocnego wyroku o przywróceniu do pracy. Zdaniem SN w tej sprawie pracodawca tylko formalnie zmierzał do wykonania prawomocnego wyroku sądu, a kierując pracownicę na szkolenia, których finałem było ponowne zwolnienie z pracy, niejako zbojkotował wyrok o przywróceniu do pracy tej pracownicy, gdyż ewidentnie od początku nie miał zamiaru utrzymywać jej stanowiska.