Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Wybrane orzecznictwo

29-06-2016

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt II PK 333/14

Teza

I. Błędne pouczenie pracownika o prawie odwołania się do sądu pracy uzasadnia jedynie prawo do przywrócenia terminu określonego w art. 265 KP.

II. Błędne pouczenie pracownika o prawie odwołania się do sądu pracy uzasadnia jedynie prawo do przywrócenia terminu do wniesienia tego odwołania. Nie uzasadnia natomiast roszczeń pracownika z tytułu niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę czy rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, a więc roszczenia o odszkodowanie albo o przywrócenie do pracy.

W powyższym orzeczeniu SN potwierdził utrwalony już w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że zawarcie w dokumencie wypowiedzenia błędnego pouczenia o prawie odwołania się do sądu pracy, stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ale nie uzasadnia roszczeń o odszkodowanie ani o przywrócenie do pracy.

W powyższej sprawie pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę o pracę z powodu niewłaściwego wykonywania obowiązków, ale w dokumencie wypowiedzenia nie pouczył pracownika o prawie odwołania się do sądu pracy. Mimo to pracownik odwołał się do sądu, ale uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W odwołaniu pracownik wniósł o odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy, głównie wskazując na brak pouczenia o możliwości odwołania się do sądu.

Sąd pierwszej instancji przywrócił pracownikowi termin na wniesienie odwołania i rozpoznał sprawę co do meritum. Ostatecznie jednak oddalił powództwo, wskazując, że wypowiedzenie było zasadne. Sąd ten podkreślił, że brak pouczenia o odwołaniu od wypowiedzenia do sądu, nie skutkuje możliwością zasądzenia odszkodowania na rzecz pracownika. Sąd drugiej instancji podzielił to stanowisko i utrzymał wyrok w mocy. Z wyrokiem nie zgodził się pracownik, który złożył skargę kasacyjną do SN.

Sąd Najwyższy podzielił poglądy sądu I i II instancji. W uzasadnieniu SN odwołał się do jednolitego stanowiska w orzecznictwie SN oraz w doktrynie, zgodnie z którym brak pouczenia lub pouczenie błędne w razie wypowiedzenia lub rozwiązania umowy bez wypowiedzenia może być jedynie podstawą do przywrócenia terminu dokonania tej czynności, czyli brak pouczenia w tym przypadku dał pracownikowi możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Tak się też stało i w konsekwencji sprawa została merytorycznie rozstrzygnięta. SN podkreślił, że w tym przypadku nie było wątpliwości, iż pracownik został błędnie pouczony o prawie odwołania. Jednak ostatecznie, z tego właśnie powodu, przywrócony został mu termin do wniesienia odwołania do sądu pracy, a następnie, po przeprowadzeniu postępowania, powództwo zostało oddalone.

Konkludując SN wskazał ostatecznie, że błędne pouczenie pracownika o prawie odwołania się do sądu pracy uzasadnia jedynie prawo do przywrócenia terminu określonego w art. 265 KP.

Stanowisko przedstawione w powyższym wyroku SN jest słuszne i logiczne. Ratio legis przepisu obligującego pracodawcę do zawarcia w dokumencie wypowiedzenia pouczenia o przysługującym pracownikowi prawie odwołania się do sądu jest umożliwienie pracownikowi, który nie musi znać przepisów prawa, złożenia odwołania we właściwym sądzie i terminie. Jednakże wprowadzenie takiego pouczenia nie ma żadnego znaczenia w kwestii zgodności z prawem wypowiedzenia umowy o pracę. Dlatego też nie ma podstaw, aby w przypadku braku pouczenia o prawie odwołania do sądu uwzględniać roszczenia pracownika o odszkodowanie czy przywrócenie do pracy w sytuacji, gdy wypowiedzenie jest uzasadnione i zgodne z prawem.

 

Autor artykułu: Hanna Prusik