Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Wybrane orzecznictwo

01-12-2015

Powierzenie innej pracy w trybie polecenia służbowego a wypowiedzenie zmieniające.

Powierzenie pracownikowi innej pracy na podstawie polecenia służbowego nie stanowi rodzaju wypowiedzenia umowy o pracę. Pomimo, iż uregulowanie tych instytucji znajduje się w jednym przepisie, to powierzenie pracy w trybie art. 42 § 4 KP to czynność odmienna od wypowiedzenia zmieniającego i nie mają do niej zastosowania wymogi dotyczące wypowiedzenia umowy o pracę. W tym trybie pracodawca może powierzyć pracownikowi pracę na innym stanowisku na okres nie dłuższy niż 3 miesiące w ciągu roku kalendarzowego, o ile nie spowoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt III PK 138/13

Teza

1. Do powierzenia innej pracy na podstawie art. 42 § 4 KP nie mają zastosowania przepisy o wypowiadaniu umowy o pracę. Powierzenie pracownikowi innej pracy w trybie art. 42 § 4 KP następuje w drodze polecenia pracodawcy i jest to czynność całkowicie odmienna od wypowiedzenia zmieniającego dokonywanego przez złożenie oświadczenia woli. Wypowiedzenie zmieniające (art. 42 § 1-3 KP) oraz powierzenie innej pracy (art. 42 § 4 KP) to dwie odrębne czynności, które podlegają różnym reżimom prawnym. Powierzenie innej pracy nie musi być dokonane na piśmie ani zawierać uzasadnienia, nie wymaga uprzedniej konsultacji z reprezentującą pracownika organizacją związkową, a pracodawca nie ma obowiązku informowania pracownika o możliwości odwołania się do sądu.

2. Pracownikowi, któremu pracodawca na podstawie art. 42 § 4 KP powierzył inną pracę, nie przysługują roszczenia przewidziane w razie nieuzasadnionego lub naruszającego przepisy wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 § 1 KP) albo jej warunków (art. 45 § 1 KP w związku z art. 42 § 1 KP).

W powyższym wyroku SN stwierdził jednoznacznie, że powierzenie pracownikowi innej pracy w trybie art. 42 § 4 KP stanowi jednostronną decyzję pracodawcy i jest instytucją odrębną od wypowiedzenia zmieniającego, dlatego nie stosuje się do niego przepisów o wypowiedzeniu (forma pisemna, uzasadnienie, konsultacja związkowa). Co ważne powierzenie innej pracy w tym trybie nie wymaga zgody pracownika.
Na podstawie art. 42 § 4 KP pracodawca może skierować pracownika do świadczenia innej pracy niż wynikająca z treści zawartej z tym pracownikiem umowy o pracę. SN podkreślił, że zastosowanie tego trybu nie jest oświadczeniem woli, a stanowi polecenie dotyczące pracy w ramach sprawowanego przez pracodawcę władztwa kierowniczego nad przebiegiem/organizacją procesu pracy (art. 100 § 1 KP). SN zauważył, że art. 42 § 4 KP stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 42 § 1-3 KP i zezwala pracodawcy, po spełnieniu pewnych warunków, na czasową zmianę rodzaju pracy pracownika w drodze polecenia służbowego, przy czym pracodawca nie musi stosować wypowiedzenia zmieniającego, które podlega regułom wykładni oświadczeń woli.
Oznacza to, że „do powierzenia innej pracy na podstawie art. 42 § 4 KP nie mają więc zastosowania przepisy o wypowiadaniu umowy o pracę. Powierzenie pracownikowi innej pracy w trybie art. 42 § 4 KP następuje w drodze polecenia pracodawcy i jest to czynność całkowicie odmienna od wypowiedzenia zmieniającego dokonywanego przez złożenie oświadczenia woli. Wypowiedzenie zmieniające (art. 42 § 1-3 KP) oraz powierzenie innej pracy (art. 42 § 4 KP) to dwie odrębne czynności, które podlegają różnym reżimom prawnym. Powierzenie innej pracy nie musi być dokonane na piśmie ani zawierać uzasadnienia, nie wymaga uprzedniej konsultacji z reprezentującą pracownika organizacją związkową, a pracodawca nie ma obowiązku informowania pracownika o możliwości odwołania się do sądu.”