Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Zaliczanie zagranicznego stażu pracy do stażu pracy w Polsce

08-11-2016

Czy pracodawca w Polsce powinien zaliczać pracownikowi zagraniczny staż pracy do okresu zatrudnienia, od którego zależy wymiar urlopu?

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 645 ze zm.):

„1. Udokumentowane okresy zatrudnienia, przebyte za granicą u pracodawcy zagranicznego, są zaliczane do okresów pracy w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych.”

Powyższy przepis nakłada na pracodawcę polskiego obowiązek zaliczenia okresów zatrudnienia u pracodawców zagranicznych do okresów pracy, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych, pod warunkiem ich udokumentowania przez pracownika. Cytowany przepis dotyczy jednak jedynie zaliczenia do pracowniczego stażu pracy w Polsce zatrudnienia za granicą w stosunku pracy (indywidualny stosunek pracy w rozumieniu przepisów wspólnotowych) w rozumieniu prawa kraju, w którym ta praca jest wykonywana. Nie podlega natomiast zaliczeniu wykonywanie pracy na własny rachunek w charakterze przedsiębiorcy lub podmiotu gospodarczego, gdyż nie spełnia ono warunków zatrudnienia pracowniczego. Chodzi bowiem o pracę na rachunek pracodawcy.

Aby pracodawca mógł zaliczyć pracownikowi okres pracy za granicą do stażu pracy w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych, pracownik musi udokumentować okres świadczenia pracy przez przedstawienie dokumentów potwierdzających fakt świadczenia pracy w danym okresie w ramach stosunku pracy, jak np. umowa o pracę, odcinki wypłat wynagrodzenia, zaświadczenie o ubezpieczeniu społecznym. Jeżeli pracownik przedstawi pracodawcy dokument, z którego jednoznacznie wynika, iż w danym okresie był pracownikiem, wówczas pracodawca polski jest obowiązany zaliczyć mu ten staż pracy. W razie wątpliwości należy kierować się przy wykładni dokumentów zasadą interpretacji na korzyść pracownika.

Należy przyjąć, że dokument wystawiony przez pracodawcę zagranicznego potwierdzający zatrudnienie powinien spełniać kilka warunków, które pozwalają uznać go za wiarygodny oraz potwierdzający fakt zatrudnienia. Powinien on zawierać co najmniej:

1) określenie pracodawcy wraz z adresem siedziby w danym państwie;

2) wskazanie okresu zatrudnienia z podaniem dat dziennych, gdyż oznaczenie bez wskazania takich dat (np. sformułowanie „był zatrudniony w latach 2010-2015”) jest niejasne i uprawnia pracodawcę do żądania dodatkowych dowodów precyzyjnie określających daty rozpoczęcia i zakończenia zatrudnienia;

3) wystawcę dokumentu, kto go sporządził.

Dokument taki powinien być ponadto sporządzony w języku polskim. Jeśli jednak dokument jest sporządzony w języku obcym, to należy przedłożyć pracodawcy jego tłumaczenie – nie ma tu obowiązku dostarczania tłumaczenia urzędowego. Pracodawca może jednak zażądać tłumaczenia urzędowego, jeżeli przedłożony dokument lub jego prywatny przekład budzi uzasadnione wątpliwości co do jego wiarygodności. Powyższe wynika z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tj. Dz.U. 2011 Nr 43, poz. 224 ze zm.), zgodnie z którym na terytorium RP w obrocie z udziałem konsumentów oraz przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeżeli konsument lub osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy oraz umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, na podstawie przedstawionych przez pracownika dokumentów pracodawca powinien móc jednoznacznie stwierdzić w jakim okresie pracownik był zatrudniony. Pracodawca ma prawo zażądać dodatkowych dokumentów potwierdzających zatrudnienie, jeśli przedstawione przez pracownika dokumenty tego nie potwierdzają. Natomiast w razie sporu stron w tej kwestii, rozstrzygnąć go może jednoznacznie tylko sąd pracy.  

 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 645 ze zm.),

Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tj. Dz.U. 2011 Nr 43, poz. 224 ze zm.),

Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.)

 

Autor: Hanna Gałęzowska