Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Amortyzacja: Nieodpłatne przekazanie nie służy przychodom

25-07-2016

Opisywana sprawa swój początek miała już w maju 2013 r. kiedy to Bank złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT) w zakresie kosztów uzyskania przychodów . Bank jedno z pomieszczeń w swoim budynku udostępnił nieodpłatnie fundacji (organizacji pożytku publicznego), celem realizacji zadań strategicznych Banku, do których zaliczano m.in. stałe budowanie pozycji przez działanie na rzecz dobra publicznego. Stosunek udostępnianej powierzchni do powierzchni wykorzystywanej w działalności gospodarczej Banku jest tak niewielki, że można określić go z punktu widzenia Banku jako niematerialny, a powierzchnia ta nie spełnia definicji środka trwałego zawartej w art. 16a ust. 1 ustawy o CIT.

Spór z fiskusem sprowadzał się do tego, czy Bank powinien zaliczać do kosztów podatkowych odpisy amortyzacyjne od całego budynku, czy z wyłączeniem pomieszczeń udostępnionych fundacji. Bank uważał, że może odliczać całe odpisy, bo budynek nadal spełnia warunki uznania go za środek trwały. W wydanej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma wyłączenie z kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych ustalonych proporcjonalnie do udziału udostępnionej nieodpłatnie powierzchni w stosunku do całej powierzchni środka trwałego. Odpis amortyzacyjny naliczony od tej części środka trwałego, która została oddana do nieodpłatnego używania innemu podmiotowi i używanie to nie ma wpływu na wysokość lub źródło przychodów podatnika, nie może być uznany za koszty podatkowe. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak została ona oddalona. WSA twierdził, że nie ma znaczenia, czy Bank nieodpłatnie udostępnił cały budynek, czy tylko jego część. Przeciwna wykładnia oznaczałaby możliwość odliczenia całości odpisów zarówno przy nieodpłatnym udostępnieniu niewielkiej powierzchni, jak i wtedy, gdy stanowiłaby ona nawet 99 proc. środka trwałego. Stanowisko to podzielił NSA w Warszawie powołując się na art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, twierdząc, że nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń nie służyło Bankowi do uzyskania przychodu albo zabezpieczenia lub zachowania jego źródła.

 

Czytaj dalej w materiale źródłowym.

Wyrok NSA z 15 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2735/14

Wyrok WSA w Warszawie z 10 kwietnia 2014 r., sygn. III SA/Wa 2961/13

 

Autorzy artykułu: Marta Wiącek, Anita Olbrych