Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Konsekwencje podatkowe w PIT i CIT dla podróży rady nadzorczej

27-04-2018

Sprawa dotyczyła Banku, który zapewniał członkom rady nadzorczej zwrot kosztów dojazdu na jej posiedzenia. W związku z takim zwrotem Bank wystąpił z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w celu wyjaśnienia czy Bank zobowiązany jest do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej: PIT) z tytułu zwrotu kosztów dla członków rady. Wnioskodawca zapytał również, czy powyższy zwrot będzie miał możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: CIT).

W zakresie pierwszego pytania wątpliwość podatnika dotyczyła art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, który to zwalnia z opodatkowania (do pewnego limitu) diety oraz inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem. W ocenie Banku, daje to również możliwość skorzystania ze zwolnienia dla zwrotu za dojazdy członków rady nadzorczej na jej posiedzenia.

Organ podatkowy jednak nie zgodził się ze stanowiskiem podatnika w tym zakresie. Wskazał, iż w odniesieniu do osób niebędących pracownikami można mówić de facto jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej w rozumieniu kodeksu pracy, jednakże w obu przypadkach pojęcia to należy rozumieć tożsamo.  Fiskus zaznaczył, iż chodzi o to, aby zapewnić takie same prawa pracownikowi będącemu w podróży służbowej oraz osobie, która nie jest pracownikiem a odbywa podróż spełniającą te same właściwości co podróż służbowa. W związku z czym DKIS stwierdził, iż zwrot za dojazd na posiedzenie rady nadzorczej jest dla jej członków przychodem z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 ustawy o PIT) i należy obliczyć oraz pobrać odpowiednie zaliczki z tego tytułu.

W kwestii pytania drugiego, Wnioskodawca stanął na stanowisku, iż w przypadku zwolnienia należności z tytułu zwrotu kosztów dojazdu na posiedzenie, Bank nie będzie miał możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu.

Organ podatkowy zgodził się, że Bank nie będzie miał możliwości zaliczenia powyższych wydatków do kosztów uzyskania przychodu (dalej: KUP), jednak uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, gdyż brak możliwości zaliczenia tych wydatków do KUP wynika wprost z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT. Natomiast kwestia zwolnienia czy też braku zwolnienia tych należności z opodatkowania PIT pozostaje bez znaczenia dla kwalifikacji wydatków do KUP w CIT.

 

Źródło:

Interpretacja indywidualna DKIS z dnia 23 marca 2018 r., nr 0115-KDIT2-2.4011.39.2018.2.MM i 0111-KDIB2-2.4010.28.2018.2.MZA

Artykuł na Gazeta Prawna Online

Autorzy: Piotr Ryniewicz, Anna Ganczarska