Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Limit dla przelewów pieniężnych nie dotyczy weksli

28-03-2017

Wnioskodawca jest spółką z o.o. prowadzącą działalność gospodarczą, w ramach której dokonuje m.in. zakupu towarów i usług od innych kontrahentów. W związku z tym, ciążą na nim zobowiązania do uregulowania, których jednorazowa wartość przekracza 15.000 zł. Zdarza się, że Wnioskodawca reguluje takie zobowiązanie poprzez wydanie kontrahentowi weksla własnego.

Biorąc pod uwagę brzmienie obowiązującego od 1 stycznia 2017 r. art. 15d ustawy o CIT, podatnik nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji z innym kontrahentem, o wartości przekraczającej 15.000 zł, jest dokonywana bez pośrednictwa rachunku płatniczego. Wnioskodawca miał zatem wątpliwości odnośnie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wartości zobowiązań powyżej 15.000 zł uregulowanych wekslem.

Wnioskodawca stanął na stanowisku, iż opisany powyżej wydatek będzie mógł zaliczyć w poczet kosztów uzyskania przychodów. Podkreślił, że wystawienie i wydanie kontrahentowi weksla nie stanowi „płatności” w rozumieniu art. 15d ustawy o CIT, lecz jest inną formą regulowania zobowiązań. Wnioskodawca powołując się na szerokie rozumienie pojęcia „regulowanie zobowiązań”, które zostało potwierdzone w orzecznictwie podatkowym, wskazał, że „płatność” jest jedną z prawnie dopuszczonych metod dokonania rozliczenia, której skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania. Dodał, iż celem wydania weksla zawiera on z wierzycielem „porozumienie, na mocy którego zostaje on zwolniony z dotychczasowego zobowiązania do zapłaty należności za towar lub usługę w zamian za zaciągnięcie nowego zobowiązania do zapłaty kwoty wynikającej z wystawionego weksla. Dochodzi więc do odnowienia (nowacji), o którym mowa w art. 506 § 1 kodeksu cywilnego”, zaś ten sposób uregulowania zobowiązań nie podlega ograniczeniom wynikającym z art. 15d ustawy o CIT.

Ze stanowiskiem Wnioskodawcy w całości zgodził się organ podatkowy, który odstąpił od uzasadnienia.

 

Źródło:

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 lutego 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-1.4510.375.2016.1.BS

Artykuł na Grant Thornton Online

 

Autorzy: Magdalena Chodorek, Wojciech Kosarzecki