Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Moment zaliczenia opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów do kosztów uzyskania przychodów

12-09-2016

Wnioskodawca jest spółką z o.o. prowadzącą działalność deweloperską w zakresie budowy budynków mieszkalnych wraz z miejscami parkingowymi. Strona wskazała, że jest właścicielem gruntu, na którym prowadzone jest przedsięwzięcie, a po zakończeniu inwestycji lokale mieszalne wraz z garażami zostaną sprzedane nabywcom. W związku z powyższymi działaniami Spółka ponosi liczne koszty, jednak przychody osiągnie dopiero w przyszłości – w momencie sprzedaży lokali mieszkalnych i miejsc parkingowych.

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny Spółka powzięła wątpliwość czy koszty z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu powinna potrącać w dacie ich poniesienia i tym samym kwalifikować je jako koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie).

Zdaniem Spółki wydatki z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu nie wpływają w sposób bezpośredni, lecz jedynie ogólny na przychody. Powołując się na art. 15 ust. 4d ustawy o CIT Strona wskazała, że ten rodzaj kosztu powinien być potrącony w dacie jego poniesienia.

Ze stanowiskiem Spółki zgodził się organ podatkowy, który podkreślił jedynie pośredni związek przyczynowy pomiędzy wydatkiem z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu a osiągnięciem przychodu. Wskazał, że wydatek ten jest związany ze statusem Spółki jako użytkownika wieczystego gruntu, niezależnym od samego przeznaczenia gruntu. Tym samym nie wpływa wprost na powstanie przychodu w przyszłości i zaliczany jest do tzw. kosztów pośrednich. Uwzględniając kwalifikację prawną tego kosztu oraz brzmienie art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o CIT, wydatek z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu potrącany jest w dacie jego poniesienia, tj. w dniu, w którym Spółka ujęła koszt w księgach rachunkowych (z wyjątkiem kosztów uwzględnionych jako bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów lub rezerwy).

 

Czytaj dalej w materiale źródłówym.

Autorzy artykułu: Magdalena Chodorek, Wojciech Kosarzecki