Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Rekompensata dla pracownika jest kosztem

20-12-2016

Spółka akcyjna (Wnioskodawca) prowadząca działalność na terytorium RP zapewnia samochody służbowe swoim pracownikom (np. przedstawicielom handlowym). Spółka pozyskuje pojazdy głównie na podstawie umów leasingu. W związku z zawartymi umowami, ponosi wydatki przeznaczone na ich obsługę jak i wydatki późniejszego użytkowania pojazdów, tj. wydatki związane z zakupem paliwa, kosztów ubezpieczenia, napraw samochodów i opłat serwisowych.

Spółka chcąc ograniczyć ponoszone koszty, zamierza wprowadzić regulamin wewnętrzny, który przewiduje możliwość rezygnacji pracownika z przyznania mu samochodu służbowego. Pracownik w zamian otrzyma „rekompensatę”, której kwota zależeć będzie od wyznaczonych zadań do wykonania, ilości obsługiwanych klientów, intensywności kontaktów z klientami oraz miejsc prowadzenia przez nich działalności gospodarczej, a od wysokości „rekompensaty” odprowadzane będą zaliczki na PIT i składki ZUS. Po pisemnej rezygnacji, czynności służbowe pracownik będzie zobowiązany wykonać przy użyciu własnych środków transportu. Wskazany przez Zarząd „dodatek pieniężny” stanowił będzie dla pracownika przychód ze stosunku pracy.

Spółka zastanawiała się czy może zaliczyć na podstawie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 CIT do kosztów uzyskania przychodów (dalej także „KUP”) całą kwotę wypłaconą pracownikom jako dodatek, z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego. Zdaniem Spółki wypłacona kwota stanowić będzie KUP, jako wydatek związany z zachowaniem źródła przychodu powiązany z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą ukierunkowaną na uzyskanie przychodów.

Zgodnie z prawem, wydatek celowy, mający związek z powstaniem lub zwiększeniem przychodu, stanowi koszt podatkowy, przy czym związek ten nie musi co do zasady doprowadzić do powstania rzeczywistego przychodu. Pomiędzy wydatkiem, a przychodem musi zachodzić związek przyczynowo - skutkowy, przejawiający się tym, że podatnik poniósł określony wydatek „w celu” określonym w art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Spółka przedstawiając swoją sytuację oraz argumentując swoje wnioski, powołała się na interpretację indywidualną organu podatkowego z dnia 25 sierpnia 2016 r. (sygn. IBPB-1-3/4510-550/16-1/SK).

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy i odstąpił od uzasadnienia.

 

Źródło:
Interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 2 listopada 2016 r. nr 2461-IBPB-1-3.4510.891.2016.1.SK

Artykuł na Gazeta Prawna Online

 

Autorzy: Marta Wiącek, Anna Ganczarska