Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Sumowanie wartości transakcji a dokumentacja cen transferowych – nowa interpretacja ogólna Ministra Finansów

07-02-2018

Zgodnie z ustawą o CIT dokumentację cen transferowych (DCT) sporządzają tylko te podmioty, których przychody lub koszty przekroczą 2 mln euro rocznie (w rozumieniu przepisów o rachunkowości). Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT (i 25a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT) należy jednak dokumentować tylko te transakcje lub inne zdarzenia, które mają istotny wpływ na wysokość dochodu lub straty.

Zgodnie z art. 9a ust. 1d ustawy o CIT (i 25a ust. 1d ustawy o PIT) transakcje powinny być „jednego rodzaju” a ich łączna wartość powinna przekraczać określony w ustawach o podatku dochodowym próg "istotności":

  • 50 tys. euro rocznie plus 5 tys. euro za każdy dodatkowy milion osiągniętego przychodu powyżej 2 mln euro – dla podatników, których przychody wyniosły pomiędzy 2 mln euro a 20 mln euro,
  • 140 tys. euro rocznie plus 45 tys. euro za każde 10 mln euro osiągniętego przychodu powyżej 20 mln euro – dla podatników, których przychody wyniosły pomiędzy 20 mln euro a 100 mln euro,
  • 500 tys. euro rocznie – jeżeli przychody podatnika przekroczyły 100 mln euro.

Wydana przez Ministra Finansów Interpretacja Ogólna dotyczy:

  1. sposobu ustalenia powyższych progów dla transakcji jednego rodzaju;
  2. sposobu ustalenia progów dokumentacyjnych dla transakcji zawieranych z różnymi podmiotami powiązanymi;
  3. obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej;
  4. ustalenia transakcji jednego rodzaju.

W odniesieniu do pierwszej kwestii Minister Finansów wskazał, że powyższe progi dokumentacyjne należy odnosić osobno dla każdego rodzaju transakcji. W konsekwencji, podatnicy nie mają obowiązku sumowania wartości różnych rodzajów transakcji w celu określenia obowiązku sporządzania DCT.

W kolejnej części wydanego dokumenty Minister Finansów wskazał, że w celu ustalenia obowiązku sporządzenia DCT podatnik jest zobowiązany do odniesienia powyższych progów transakcyjnych do wartości stanowiącej sumę wartości transakcji jednego rodzaju zawartej z poszczególnymi podmiotami powiązanymi, a nie do wartości transakcji jednego rodzaju z jednym konkretnym podmiotem powiązanym.

W odniesieniu do trzeciej poruszonej kwestii, Minister wskazał, że aby powstał obowiązek dokumentacyjny zarówno transakcje jak i inne zdarzenia, o których mowa powyżej powinny być realizowane z podmiotami powiązanymi. Obowiązek DCT nie dotyczy transakcji realizowanych z podmiotami niepowiązanymi.

Końcowo, Organ podatkowy wskazał, że prawidłowe określenie jednego rodzaju transakcji należy do obowiązków podatnika. Minister Finansów podkreślił, że jeżeli główne parametry transakcji, istotne z punktu widzenia cen transferowych (takie jak np. istotne funkcje, aktywa, ryzyka, a także sposób kalkulacji ceny, istotne warunki płatności, itd.), są do siebie zbliżone, to poszczególne przepływy pieniężne powinny być agregowane do jednego rodzaju transakcji (lub jednego rodzaju zdarzenia). Niedopuszczalne jest bowiem sztuczne dzielenie transakcji jednego rodzaju (lub zdarzenia jednego rodzaju) na kilka mniejszych quasi-transakcji w celu uniknięcia obowiązku sporządzenia DCT.

 

Źródło:

Interpretacja ogólna z dnia 24 stycznia 2018 r. wydana przez Ministra Finansów, znak sprawy: DCT.8201.1.2018

 

Autorzy: Piotr Adamski, Anna Ganczarska