Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Tylko bezpośredni przewoźnik korzysta ze stawki 0 proc.

09-08-2017

Łotewska spółka X zobowiązała się do przewozu towarów z Łotwy na Białoruś. Zadanie to zleciła podwykonawcy- spółce Y, która dane towary przetransportowała własnymi samochodami oraz pojazdami należącymi do spółki X. Spółka Y uważała, że świadczone przez nią usługi są związane z eksportem i postanowiła zastosować do nich stawkę VAT w wysokości 0 proc.

W wyniku kontroli organ podatkowy uznał, że nie istniał stosunek prawny pomiędzy spółką Y a nadawcą lub odbiorcą przewożonych towarów i usługi te nie mogły być porównywane do usług przewozowych ani do usług spedytora, oraz wobec braku posiadania wymaganego przez prawo łotewskie pozwolenia, spółka Y nie mogła zostać uznana za przewoźnika a w rezultacie nie była uprawniona do wykonywania przewozu towarów. Co za tym idzie, spółka Y nie miała prawa do zastosowania stawki VAT w wysokości 0 proc. do wyżej opisanych usług.

W wyniku odwołania sprawa trafiła do łotewskiego Rejonowego Sądu Administracyjnego, a następnie do Regionalnego Sądu Administracyjnego, które to organy także uznały, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do zastosowania stawki 0 proc.

Spółka Y wniosła skargę kasacyjną do łotewskiego Sądu Najwyższego. Sąd mając wątpliwości, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej także TSUE) z pytaniem jak interpretować art. 146 ust. 1 lit. e) dyrektywy 2006/112 w stosunku do opisanej sprawy.

TSUE uznał, iż przedmiotowe usługi nie były świadczone bezpośrednio na rzecz odbiorcy bądź nadawcy tych towarów, z którymi spółka Y nie miała zawartego stosunku prawnego, lecz na rzecz ich łotewskiego kontrahenta.

Stosowanie zwolnienia przewidzianego w wyżej wskazanym artykule, wymaga istnienia bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem usług a eksportem lub importem towarów. W konsekwencji tego, usługi świadczone przez spółkę Y nie mieszczą się w zakresie stosowania zwolnienia z podatku przewidzianego w art. 146 ust. 1 lit. e) dyrektywy 2006/112.

 

Źródło:

Wyrok TSUE z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. C-288/16

Artykuł na Gazeta Prawna Online

 

Autorzy: Marta Wiącek, Anna Ganczarska