Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Zapewnienie przez pracodawcę dojazdu i zakwaterowania swoim pracownikom jest dla nich przychodem ze stosunku pracy

10-10-2017

Wnioskodawcą jest spółka prowadząca działalność w zakresie usług budowlanych na terenie kraju i za granicą. W przypadku budów zagranicznych Wnioskodawca oddelegowanym tam pracownikom zapewnia przejazd (lub przelot) i zakwaterowanie oraz sam ponosi związane z tym koszty. Bezpłatne świadczenia są zapewniane wyłącznie na czas realizacji kontraktu i są ściśle związane z działalnością Wnioskodawcy.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczyła jego obowiązków, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, a mianowicie czy świadczenia na rzecz pracowników w postaci bezpłatnego przejazdu na budowę i zakwaterowania stanowią przychód po stronie pracownika, od którego Wnioskodawca powinien pobrać zaliczkę na podatek.

W ocenie Wnioskodawcy, ww. świadczenia nie stanowią dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, stąd Wnioskodawca nie jest zobligowany do pobrania od ich wartości zaliczki na podatek dochodowy. Wnioskodawca powołując się na uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego (dalej: TK) o sygn. akt K 7/13 wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane tylko takie świadczenia, które zostały spełnione za jego zgodą i w jego interesie oraz przyniosły mu korzyść w postaci zwiększenia aktywów bądź uniknięcia wydatków. Jak podkreślił Wnioskodawca, przedmiotowe świadczenia nie zostały dokonane w interesie pracownika, lecz Wnioskodawcy, który realizując kontrakt w określonym miejscu potrzebował pracowników bezpośrednio wykonujących zlecenie. Bezpłatne dojazdy oraz zakwaterowanie, zdaniem Wnioskodawcy, nie przynoszą pracownikom także dodatkowego przysporzenia majątkowego.

Stanowisko Wnioskodawcy zakwestionował organ podatkowy, który wskazał, że skoro przedmiotowe świadczenia są związane z wykonywaniem zadań służbowych w miejscu pracy pracownika, tj. w miejscu przez niego przyjętym i zaakceptowanym, to ewentualny brak tych świadczeń ze strony pracodawcy prowadziłby do konieczności poniesienia dodatkowych wydatków przez pracownika. W opinii organu przyjęcie przedmiotowych świadczeń leży zatem w interesie tego pracownika. Dodatkowo organ przypomniał, że skoro ustawodawca katalogiem zwolnień z art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT objął również wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawców z tytułu zakwaterowania pracowników, wykonujących obowiązki służbowe poza miejscem zamieszkania, do kwoty 500 zł miesięcznie, oznacza to, że takie świadczenia zalicza także do źródeł przychodu.

 

Źródło:

Interpretacja indywidualna z dnia 7 września 2017r. wydana przez  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (nr. 0113-KDIPT2-3.4011.192.2017.2.JŚ);

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13;

Artykuł na Rzeczpospolita Online

 

Autorzy: Magdalena Chodorek, Anna Ganczarska