Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Zwrot kosztów noclegu dla przedstawicieli handlowych nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia

14-03-2017

Sprawa dotyczyła spółki, która zatrudniała handlowców na podstawie umowy o pracę. W związku z pozyskiwaniem nowych klientów, przedstawiciele handlowi zmuszeni byli podróżować do kontrahentów. Miejscem pracy handlowców określonym w umowie był obszar jednego bądź kilku województw. Z racji rozległego obszaru pracy jak również szerokiego zakresu zadań zleconych przez spółkę, niejednokrotnie przedstawiciele handlowi nie mieli możliwości powrotu do miejsca zamieszkania na nocleg. W takim wypadku wykonując obowiązki służbowe byli oni zmuszeni do noclegu w trasie. Po przedstawieniu pracodawcy odpowiednich dokumentów, potwierdzających poniesione wydatki, jak koszty noclegów, opłat parkingowych oraz przejazdów płatnymi drogami koszty te były im zwracane.  

W związku z powyższą sytuacją spółka zwróciła się z pytaniem czy zwrot wydatków na noclegi w trasie, paliwo do samochodów służbowych, opłaty za przejazdy płatnymi autostradami oraz opłaty parkingowe stanowić będą dla przedstawicieli przychód podlegający opodatkowaniu oraz czy spółka w takim wypadku będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i zobowiązana będzie do naliczenia, poboru i odprowadzenia podatku od zwróconych kwot. 

W opinii spółki powyższy zwrot wydatków nie stanowił u przedstawicieli przysporzenia majątkowego i nie może być traktowany jako przychód ze stosunku pracy.

Organ podatkowy uznał jednak stanowisko spółki za nieprawidłowe w części dotyczącej zwrotu wydatków na noclegi w trasie.

Spółka nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. WSA stanęło po stronie podatnika przyznając mu rację. W uzasadnieniu Sąd potwierdził, iż wydatki na noclegi dla pracowników mobilnych mają bezpośredni związek z wykonywaniem obowiązków służbowych i są one niezbędne do ich wykonania, a ich zwrot nie stanowi u przedstawicieli przysporzenia majątkowego, gdyż pracodawca zwraca wydatki ponoszone w jego interesie i na jego rzecz.

Powyższe orzeczenie potwierdzone zostało również przez wyrok NSA z dnia 23.02.2017 r. o sygn. II FSK 233/15. Wyrok jest prawomocny.

 

Źródło:

Wyrok NSA z dnia 23.02.2017 r. o sygn. II FSK 233/15.

Artykuł na Gazeta Prawna Online

 

Autorzy: Piotr Ryniewicz, Anna Ganczarska