Newsletter BPO News
Zobacz pozostałe wpisy

Wybrane orzecznictwo

15-06-2016

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I PK 171/14

Teza

I. Nie ma przeszkody do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia na podstawie tego samego zdarzenia, za które została nałożona na pracownika kara porządkowa, gdy waga tego przewinienia jest na tyle znacząca, że okoliczności i konsekwencje (nawet ewentualne) jego popełnienia uzasadniają przekonanie pracodawcy o niemożności dalszego zatrudniania pracownika. Rozwiązanie stosunku pracy nie stanowi bowiem sankcji porządkowej w rozumieniu art. 108 KP.

 

II. Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę, za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia, na podstawie tego samego zdarzenia, za które została nałożona na pracownika kara porządkowa. Pracodawca ma takie prawo w każdym przypadku, w którym waga naruszenia obowiązków jest na tyle znacząca, że uzasadnia przekonanie pracodawcy o niemożności dalszego zatrudniania pracownika.

W powyższym wyroku SN potwierdził, że rozwiązanie umowy o pracę nie ma charakteru sankcji z art. 108 KP, a stanowi zwykły sposób rozwiązania stosunku pracy.

Zgodnie z Kodeksem Pracy za naruszenie obowiązków pracowniczych pracownik ponosi odpowiedzialność porządkową i może zostać ukarany karą upomnienia albo nagany. W sytuacjach szczególnych pracodawca może stosować również karę pieniężną. Kary porządkowe określone w KP nie podlegają stopniowaniu i to pracodawca decyduje o doborze kary. Co więcej za jedno przekroczenie pracodawca może zastosować wyłącznie jedną karę porządkową.

 

Jednakże zastosowanie kary porządkowej wobec pracownika nie wyklucza możliwości rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika, m.in. z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, o ile istnieją przesłanki do zastosowania tego trybu, określonego w art. 52 KP (może to nastąpić wyłącznie w ciągu 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy, a także wymagane jest zasięgnięcie opinii reprezentującej pracownika organizacji związkowej).

Powyższe potwierdził SN w przytoczonym orzeczeniu, gdzie przychylił się do twierdzenia, iż nie ma przeszkody do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia na podstawie tego samego zdarzenia, za które została nałożona na pracownika kara porządkowa, gdy waga tego przewinienia jest na tyle znacząca, że okoliczności i konsekwencje (nawet ewentualne) jego popełnienia uzasadniają przekonanie pracodawcy o niemożności dalszego zatrudniania pracownika. Bowiem w ocenie SN rozwiązanie stosunku pracy nie stanowi sankcji porządkowej w rozumieniu art. 108 KP (porównawczo także wyroki SN o sygn. akt I PRN 77/95, II PK 62/08 oraz postanowienie tego Sądu z dnia 30 października 2003 r., I PK 374/03).